"یک درد دل ساده" من بهبهانی ام! با دیدن شادی مردم ام شاد می شوم،با خنده های شان می خندم و از دیدن هیجان شان نشاط در جانم گسترده می شود.چنان که غم و اندوه شان جانم را می گزد. پرسش من این است که ما برای شادی کردن صورت بندی و برنامه مشخصی داریم؟ شهر ما چند روز پیش جشن بزرگ میلاد صاحب الزمان (ع) موعود شیعه و منجی جهان را برگزار کرد که در بهبهان ما همیشه از اهمیت ویژه ای برخوردار است.اما پس از جشن،منظره ای که بر جای ماند هیچ ارتباطی با موضوع پیشین ندارد.گویا کسانی از شهر گذشته اند و هرچه توانسته اند در به هم ریختن ظاهر شهر کوشیده اند. لکه های به جا مانده از ایستگاه های صلواتی و شربتی که روی خیابان مانده است،خیل عظیم اجساد لیوان های پلاستیکی پژمرده ای که خیابان را فرش کرده است و در زمان جشن : ترافیک سنگین که اطراف ایستگاه های صلواتی،موسیقی تندی که با صدای گوش خراش پخش می شود و در هم ریختگی فضای شهر با کارناوال در هم ریخته و بی سر و سامان مردم به جشن بزرگی که به افتخار میلاد امام عصر (ع) و در انتظار فرج ایشان باید،شبیه نیست.شاید شما هم از خود پرسیده اید که چرا ما شادی کردن را نمی دانیم؟چرا شلوغی و شادی،جشن و هرج و مرج و بر هم زدن فضای عمومی شهر و عدم رعایت نظافت نزد ما آنقدر در هم است که از هم جدا کردن اش غیر ممکن به نظر برسد؟ چرا فرهنگ اعتراض به خاطیان،در ما رشد نکرده است؟،وقتی که سینی پر از لیوان شربت،چکه کنان در برابرتان ظاهر می شود و مانده اید مردد که ترمز کنید یا به سختی از جوانکی که با ایجاد خطر تصادف،ثواب می جوید،رد شوید! هیچ کس از نذر و زیبایی های این پیمان ظریف بین انسان و باب الحوائج اش غافل نیست،چیزی که آزار دهنده است توجه نکردن به مسائلیست که از فرط سادگی،گفتن اش خنده دار است! حتی همین ایستگاه های صلواتی در محل درست خود و با پیش بینی سطل زباله و کیسه ی مناسب می تواند بسیار زیبا و دلنشین باشد که هیچ چیز و هیچ کس منکر ارزش های این عمل انسانی نیست. از خاطرمان نرود که ما دقیق ترین و پیچیده ترین مخلوق نظام آفرینش هستیم و گاهی در می مانم که آیا این موضوع باورمان هست؟در خاطرمان مانده اصل موضوع جشن چیست؟با این موسیقی معلوم! انتظار پاداشمان از کیست؟گمان می کنید اگر فرج مولای مان در همان روز محقق شود بر شما رافت و رحم خواهد آورد یا بر کارگری که قرار است فردا باقیمانده شادی شما را برچیند؟ گاهی این که آدم یخه خودش را بگیرد و از خود بپرسد آیا بهتر از این نمی توانم انجامش بدهم،منجر به نتایج بهتری خواهد شد...
سلام مهرزاد عزیز ضمن خیر مقدم و تشکر از ارسال مطلب. مساله ای که اشاره کردی معزلیست که متاسفانه پس از هر جشن بزرگی خصوصا نیمه ی شعبان ها ی سالیان اخیر شاهدیم و لزوم ساماندهی چنین جشن هایی را می رساند. شاید نتوان هر مغازه یا خانه ای که دیگ شربتی اش را جلوی پیاده رو گذاشته و به مردم شربت می دهد ساماندهی کرد،اما ایستگاه های صلواتی که روی فلکه ها و چهار راه های رسمی برپا می شود را میتوان با فرهنگ سازی که از طریق دستگاه های ذیربط صورت می گیرد ساماندهی کرد. چه لزوم استفاده از موسیقی و شعرهای های متعارف و در شان امام زمان_چیزی که متاسفانه سال به سال کمتر از سال گذشته اش می بینیم و امسال نیز شاهد چنین امری بودیم_ و چه مسائلی همچون نظافت اطراف ایستگاه. و چه زیبا گفته ای که:"انتظار پاداشمان از کیست؟گمان می کنید اگر فرج مولای مان در همان روز محقق شود بر شما رافت و رحم خواهد آورد یا بر کارگری که قرار است فردا باقیمانده شادی شما را برچیند؟" شاد باشی و سربلند
سلام. روزهایی رو یادم میاد (شاید سالهای دهه 60) در دوران کودکی ما جشن نیمه شعبان تنها در مساجد برگزار میشد . چاووشی خوانان و مدیحه سرایان در مساجد به هنر نمایی میپرداختند و مردم با حضور در ان فضا ضمن گوش دادن به ابیات خوانده شده شربتی و شیرینی هم میخوردند و ... این همه هیاهو و جنجال نبود . چه شد که اینچنین شد ؟ تغییر د رسبک زندگی ، تغییر در درآمدها و تغییر د رالگوهای رفتاری همه در این مدت به وقوع پیوسته اما این تغییرات بدون هر گونه هدف فقط در حال انجام است. ضرورت تغیر خود را به ما تحمیل کرده است اما دریغ از الگو سازی های مناسب با الگوهای ذهنی جدید.
# نويسنده : رضا الله |
زمان ارسال : 10/05/1389 - 05:49
استاد "محمد نوری" هم رفت... یادش گرامی باد....
سلام.شاید حدود 7یا 8 ساله که همچین اتفاقها و حوادث نابه هنجاری می افته.ترافیک شدید در سطح شهر،ترقه زدن و هر سر و صدای گوشخراشیکه فکر می کنید در اون روزها به گوش می رسه.متاسفم!!!!!!!
مديريت بر پذيرائي هايمان نيز مثل مديريت شهر مان است . از يك سنخ و از يك جنس . اين اشخاصي كه اين كار را مي كنند توقعي بيش تر از همين را هم از مسئولينشان نمي خواهند . اين است كه همه ي مسئولين مهم شهري در بهبهان هيچ كلاسي براي خودشان قائل نيستند . هيچ احترامي هم به ارباب رجوع نمي گذارند . چون از همين اقشارند . بلند بلند حرف ميزند ، ديگران را تمسخر مي كنند ، به خالق يك ايده ي جديد مي گويند برو بابا حوصله داري ! ، سر و وضع نا مرتبي دارند و .... اين كه انسان فكر كند كاري را كه انجام مي دهد چقدرش ثواب و چقدرش ناثواب است مهم است . اين كه آدم بداند با كاري كه مي كند باعث وهن موضوعي مي شود يا نه مهم است . اين كه انسان تلاش كند كاري را كه مي خواهد انجام دهد به بهترين شكلش انجام دهد مهم است . اين كه آدم قدري هم از مغزي كه خداوند باري تعالي به او هديه داده براي بهتر شدن استفاده كند مهم است . اين كه آدم نخواهد كاري را براي اينكه فقط انجامش داده باشد انجام دهد مهم است .
