در واپسین روزهای سال 88،در برخی وبلاگ ها و وب سایت های بهبهان،مطلبی با عنوان "نفس بهبهان به شماره می افتد" منتشر شد که پیرامون وضعیت زیست محیطی نگران کننده ی حاشیه ی رود مارون که به "پارک ساحلی مارون" شناخته می شود بود که نویسنده و آغازگر این مطلب،سر کار خانم نیره سعادتی،کارشناس ارشد مدیریت محیط زیست و مدیریت وبلاگ "نا آمده سیل تر شدستیم" بودند که ادامه ی آن با ارائه ی گزارش تصویری مرتبط با این مطلب در پایگاه خبری تحلیلی "بشیرنذیر" همراه شد که چنان که در ضمن آن گزارش هم اشاره شده بود،حتی تصاویر ارائه شده نیز قادر به نشان دادن عمق فاجعه ای که بر این قسمت از خاک خوب خدا رفته بود،نبود.

انتشار این مطالب و گزارش تصویری مرتبط،واکنش بسیار خوب برخی از دوستداران محیط زیست ایران از جمله آقای "محمد درویش"،کارشناس ارشد سازمان جنگل ها و مراتع کشور و مدیریت وبلاگ تخصصی "مهار بیابان زایی"،تنها وبلاگ ایرانی حاضر در رقابت های بین المللی برترین وبلاگ های جهان در بخش تخصصی محیط زیست را بر انگیخت و در مطلبی با عنوان "بحران برداشت شن و ماسه از تنکابن تا بهبهان!"،در حاشیه ی مطلبی در خصوص "همایش روز جهانی سد سازی" به وضعیت نگران کننده ی حاشیه ی رود مارون نیز پرداخت و عملا به این مساله رنگ و بویی ملی بخشید که پست اخیر وبلاگ "نا آمده سیل..."نیز با مطلبی تحت عنوان "بحث تخریب سواحل مارون کشوری شد" در همین خصوص وارد شده است.

ادامه ی واکنش وب نویسان بهبهانی و فعالین ملّی حفاظت از محیط زیست نسبت به تخریب بیشه زارهای مارون واکنش سرپرست محیط زیست بهبهان را برانگیخت که در مقام پاسخگوی مطالب ارائه شده ضمن ارائه ی کامنتی در ذیل مطالب منتشر شده در این خصوص،به شفاف سازی عوامل تخریب بیشه زارهای مارون و واکنش و اقدامات اداره محیط زیست بهبهان در این خصوص پرداخت که اصل این کامنت که با عنوان نویسنده ی " اداره محيط زيست بهبهان: فرخ شير علي" ثبت شده است اینچنین است:

"با عرض سلام و ادب و تبریک فرا رسیدن بهار طبیعت خدمت همه مردم عزیز ایران اسلامی ضمن عرض تشکر و قدردانی از حسن توجه و دلسوزی عزیزان در خصوص اهمیت مسائل زیست محیطی و تخریب بیشه زار های اطراف رودخانه مارون ( پارک ساحلی ) اینجانب فرخ شیر علی سرپرست اداره محیط زیست بههان به استحضار می رساند بر اساس اصل 50 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران *حفظ محیط زیست یک وظیفه عمومی و همگانی تلقی گردیده است که بخشی از این وظیفه بر عهده دولت و به تبع آن سازمان حفاظت محیط زسیت نهاده شده است لذا مطرح نمودن موضوع تخریب طبیعت و برداشت شن وماسه غیر مجاز در اطراف رودخانه مارون توسط عزیزان عمل کردن به اصل 50 قانون اساسی کشور بوده و جای تشکر و قدردانی ر ا دارد و اما لازم است اقدامات قانونی این اداره در سال های گذشته و حال را در مورد این برداشت ها به حضور عزیزان بیان نمایم . این اداره در سال های گذشته که شرکت بتن عرشه پیمانکار احداث پل دوم مارون اقدام به برداشت مخلوط رودخانه ای در محل مورد نظر را داشته بلافاصله از ادامه تخریب جلوگیری و پرونده ای تشکیل و به نظر مقامات قضایی وقت رسانده شد که دستورات قضایی خوبی جهت جلوگیری از برداشت شرکت مذکور صادر گردید و همچنین عوامل شهرداری طی چندین مرحله برداشت غیر مجاز باعث گردیدند که باز هم متوسل به مقامات قضایی و صدور دستورات قضایی جهت جلوگیری از ادامه تخریب نمایند که توسط پاسگاه محل دستور مذکور اجرا گردید و متاسفانه در سال 88 شرکت سنگ شکن 31 گسترش که مجاور پارک ساحلی می باشد اقدام به برداشت غیر مجاز نموده که توسط مأمورین اجرایی محیط زیست از ادامه کار آنها جلوگیری و گزارش کاملی از موضوع به اطلاع اداره کل محیط زیست خوزستان رسانده شد که بر اساس قوانین موجود منجر به تعین جریمه تخریب به میزان 16 ملیون تومان جهت کارخانه مذکور گردید. لازم به ذکر است کار نظارت و کنترل معادن شن و ماسه در حوزه شهرستان بهبهان بر عهده دفتر فنی فرمانداری می باشد که انشاالله توضیحات لازم را خواهند داد . ضمناً بستر رودخانه قانوناً در اختیار وزارت نیرو ( امور آب شهرستان ) و کنترل قطع درختان بیشه زار از وظایف اداره منابع طبیعی می باشد".

ادامه ی واکنش بسیار قابل ستایش وب نویسان بهبهانی با درج مطلبی در همین خصوص در وبلاگ "بهبهان شهر ما" بود که همواره بعنوان یکی از وبلاگ های مورد استناد در خصوص مسائل و مشکلات شهری مطرح بوده و هست.

پاسخ آقای شیرعلی در مقام سرپرست اداره محیط زیست بهبهان جای تقدیر و تشکر دارد،اما مساله این است که با وجود اقدامات این اداره،شرکت سنگ شکن مذکور کماکان نسبت به خاکبرداری منطقه اقدام می کند.

از طرفی در هفته های اخیر شاهد چاپ مطالبی در همین خصوص در تعدادی از نشریه های استانی از جمله "نور خوزستان" و "ندای بهبهان" بودیم که همین امر نشان از اهمیت موضوع فاجعه ی زیست محیطی رخ داده در منطقه ی مارون دارد . ادامه ی واکنش های رسانه ای نسبت به تخریب بیشه زارهای مارون مربوط به شماره ی اخیر نشریه ی "شرتو" _یکشنبه 29 فروردین 1389،شماره ی 177،شماره ی 14 ویژه نامه ی بهبهان_بود که به قلم توانای "مهرزاد طیبی" نگاشته شده بود که این مطلب نیز چنین بود:

"آی خاطره!

اکنون هیچیم و از هیچ چیزی کمتر!

و این روند ادامه دارد و این خلق ویرانگر رها نمی کندمان که دست این چنین به تطاول در تن ناز طبیعت کم رمقمان گشاده ایم.

یادش به خیر!

بیشه ها چنان پر پشت بودند که مارون پنهان بود و نمی دیدیم اش،اکنون هم مارون چنان کم مایه است که نمی توان دیدش الا به سعی!چه خروشی بود با موج های مارون!موج های گل آلودش و چه زیبایی بکری داشت با بیشه های خارستان عاشق پرور!
چه ساعت هایی به بازیگوشی و دل کوکی در بیشه ها گذشت...هنوز چهار آسیاب چشمان توست در نظرم!مارون شناسه ی بهبهان است و بسترش آرامگه ما بود و میهمانان دیگرش از پرنده و ماهی و خارپشت و بلدرچین و کبک و خرگوش و روباه و شغال و که از هیچ کدام آن وحوش زیبا اکنون نمانده جز سگ های خسته و گله های آبادی بالا...مارون دارد بی صدا جان می دهد...

مارون در دست بی حمیت این روزهای بی خاطره جان می دهد و بی صدا جان می دهد و هیچ خبری نیست از رودی که با باران مست می شد و می خروشید...

برداشت بی برنامه بسترش دارد نفسش را می گیرد و هر لحظه بیشتر فرو می نشیند.از مارون و بیشه ی انبوهش چیز زیادی نمانده است و به مدد مردم طبیعت دوست و دستگاه های وظیفه شناس بهبهانی به زودی به سرنوشت باقی زیستگاه های طبیعی این دیار دچار می شود و میان خاطره های دیگر این مردم به نسیان می سپریم اش.

مارون کم جان است،اما هنوز نمرده است و می توان بازپسش گرفت از این همه آهن زبان نفهمی که به جان ما افتاده اند و دارند هی رگ هایش را می شکافند و درو می کنند.می توان دید که دارند مارون را خفه می کنند با کندن اطراف بسترش آن هم به عمق چهار پنج متر و وای از مارون کم رمق این روزها!

ادامه ی روند حاضر به نابودی اکوسیستم زیبای مارون می انجامد و چنان که شنیده ایم برداشت از بستر رودخانه با رعایت شرایط زیست محیطی!تنها تا عمق 1متر مجاز است!و اکنون با این همه چاله در راه مارون و این همه گرد و خاک موجود در هوا و این همه گل محلول در آب مارون،مرگ مارون عن قریب در راه است و هیچ کس از عاقبت نمی اندیشد.

ای کاش مسئولین این شهر کهن،دستی بر زنند و همتی و از ادامه ی تخریب این رود خروشان و بیشه ی آرام نهی کنند که بستر مارون بستر خاطره هاست و تداعی.

نگذاریم این چنین به خاک بنشیند مارون که مارون شناسه ی این خاک کویریست.

این دست و قلم،بی ادعا و به التماس از دست های شما می کند کمک طلب،یک دست بی صداست!از همه ی مسئولین محترم عاجزانه استدعای رسیدگی داریم!"

گدشته از تمامی مواردی که در بالا به آن اشاره رفت،پایگاه خبری شهری "بهبهان امروز" نیز در گزارشی با عنوان "حمله به محیط زیست اوج می گیرد" که با چند تصویر همراه بود،از ریخته شدن تعداد زیادی از اوراق مالی یکی از موسسات مالی اعتباری بهبهان که زمزمه های تبدیل شدن آن به بانک نیز چندیست شنیده می شود خبر داد.

اتفاقی که در نوع خود برای اولین بار بود که شاید این چنین علنی روی داده بود و باز هم دل دوستداران و حافظان محیط زیست را به درد می آورد.

تصاویر زیر گویای چیست؟

---------------------------------------
پی نوشت:
*اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران :
درجمهوری اسلامي،حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسلهای بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند،وظیفه عمومی تلقی می گردد.از این رو فعالیتهای اقتصادی و غیر آن که با آلودگی محیط زیست یا تخریب غیر قابل جبران آن ملازمه پیدا کند،ممنوع است.

**فردی که در تصویر دیده می شود 170 سانتی متر است.عمق حفاری شده چقدر است و عمق مجاز چقدر؟؟!

--------------------------------------------------------------------

***و حال،ما اصحاب بشیرنذیر عاجزانه از مسئولین و مردمی که ندای مظلومیت مارون را دیده اند و شنیده اند و خوانده اند درخواست یاری داریم که مارون،نه مارون من،نه مارون تو که مارون همه ی ماست و به نقل از مهرزاد عزیز،مارون شناسه ی این خاک کویریست...