وسعت بیشه زارهای حا شیه مارون آنقدر نیست که نسبت به قطع حتی یک درخت بی تفاوت باشیم.
مشخص نیست چند درصد از حاشیه سبز رودخانه مارون به همراه میلیونها تن خاکرا برای منافع مادی اینگونه به یغما برده اند .براستی وسعت کل منطقه ای که بیشه زارهای مارون مینامندش چه مقدار است که چنین منطقه وسیعی از آن را به نابودی کشانده اند.آنچه مسلم است اینکه اگر مخالفت جدی با ادامه این روند صورت نگیرد بیشه زارهای حاشیه مارون را در آینده ای نزدیک باید در خاطراتمان جستجو کنیم . شکی نیست که باید نسبت به ادامه این روند مخالفتهای جدی صورت گیرد و این کار تنها از یک سازمان دولتی به نام اداره حفظ محیط زیست بر نخواهد آمد و در این بین فعالیت سازمانهای غیر دولتی بیشترین تاثیر را میتواند داشته باشد.سازمانهای غیر دولتی با حساس نمودن افکار عمومی نسبت به این مساله و رسانه ای کردن موضوع توانایی ممانعت از ادامه تخریب را خواهند داشت .
اما بهبهان فاقد هر گونه سازمان مردمی فعال در حوزه محیط زیست است و در حال حاضر تلاش برای تشکیل چنین سازمانی با توجه به بروکراسی حاکم بر فضای اداری کشورمان مدتها زمان خواهد برد .
برای توقف کامل فعالیت سنگ شکن ههایی که بدون توجه به پیامدهای زیست محیطی خاک منطقه را یغما میبرند باید به دنبال راهکارهای سریع و موثر بود.
بهبهان دارای دانشکده محیط زیست و منابع طبیعی است . میتوان با طرح این مساله در سطح این دانشگاه و آگاه ساختن اساتید و دانشجویان با آنچه بر مارون رفته حساسیت مجامع علمی را در این مورد برانگیخت.
ارتباط با انجمنها و سازمانهای حافظ محیط زیست در سطح ملی و حتی بین المللی برای فراگیر کردن حساسیتهای ملی نسبت به این موضوع باید مد نظر قرار گیرد.
تلاش درجهت رسانه ای کردن موضوع و تهیه گزارشهایی که از رادیو و تلویزیون قابلیت پخش داشته باشد دارای بیشترین تاثیر و کارایی خواهد بود .
در بعد منطقه ای نیز تهیه بروشورهایی که شرح واقعه را به خوبی بیان کنند و جهت دادن مردم علاقه مند ولی بی خبر به دیدن فاجعه اتفاق افتاده کاری است که از دست همه ما بر خواهد آمد .
در رویکردی بلند مدت نیز میتوان تشکیلسازمانی غیردولتی با تمرکز بر مارون و با هدف روشن فعالیتجهت حفظ اکوسیستم مارون را در برنامه قرارد اد و برای این کار یک گروه پنج نفره هیات موسس ( دو نفر از پنج نفر باید دارای تحصیلات مرتبط با محیط زیست باشند ) میتواند شروع کننده این اقدام انسانی و فرهنگی و حتی مذهبی باشند .
فعالیت در جهت حفظ محیط زیستدر جوامع توسعه یافته یک اصل میباشد و توسعه پایدار بدون در نظر گرفتن این مساله مهم معنایی نخواهد داشت .
در آخر تاکید مجدد بر این نکته را لازم میدانم که با هر وسیله ممکن باید افکار عمومی را نسبت به این موضوع مهم حساس نماییم.
مارون ، شاهرگ حیاتی دشت بهبهان ، از هر کس که میتواند با مراجع خبر رسانی مثل نشریات و رادیو و تلوزیون ارتباط برقرار کند یا توان طرح این موضوع در دانشکده منابع طبیعی را دارد یا از طریق فرماندار یا نماینده یا هر مقام مسوول دیگر توان پی گیری این مساله را دارد چشم انتظار اقدامی عاجل است .
با درود به شما پیمان عزیز در بعد رسانه ای،در حال حاضر "نور خوزستان"،"ندای بههان" و "شرتو" که خصوصا دو مورد آخر گستره ی توزیع خوبی میان مردم و مسئولین دارد مطالبی در خصوص وضعیت اسفبار مارون نوشته اند و علاوه بر این پایگاه،پایگاه خبری "شوشان" نیز مطلب قبلی را در صفحه ی خود انتشار داد. ارتباط با دانشکده ی منابع طبیعی و دانشجویان و اساتید محیط زیست و بازدید آنان از محل مورد اشاره پیشنهاد بسیار ارزنده ایست که با توجه به دوستانی که مرتبط با آن دانشکده هستند،حتما این مطالب را منتقل خواهم کرد و سعی می کنم با کمک سایر دوستان حتی نشست هایی در خصوص فجایع به بار آمده نیز با دانشجویان داشته باشیم. امید که موثر واقع شود.
# نويسنده : شهرمای صحاب نی |
زمان ارسال : 31/01/1389 - 21:21
ازشهرداری بهبهان خواهشمندیم درادامه شکایات - خواهشها-مراجعات - نسبت به جریان بیمارچندین وچندساله ی تخلیه زباله های شهری درمحدوده ی نزدیک پلیس راه که مخصوصاآتش زدن آنهاودودحاصله باعث آزارومزاحمت شدید پلیس راه _ شهرک صنعتی _ سیدمقیم ازاینطرف وروستاهای گرمز _ گهر _ اشکفت شیری _ کل سیف الله و . . . میشودوباعث بیماریها - عدم حصول بهداشت مناسب ومشکلات عدیده برای اهالی مذکورگردیده است رابه نحومقتضی حل ومرتفع نماید
درود باتوجه به احساس ضرورت وجودngoدر بهبهان و با تلاش و انگیزه ای که دوستان ازجمله پیمان و صادق عزیز دارند بی فوت وقت باید پیگیر شد. پیشنهاد می کنم نشست اولیه در هفته آینده صورت گیرد.من با دانشجویان تربیت معلم صحبت کرده ام و تعداد زیادی اشتیاق نشان داده اند.برای یارگیری از بین دبیران اموزش و پرورش هم مشکلی نیست.... یاعلی باید گفت
مدیران بگوش و بهوش باشند، فرماندار بهبهان هم : فراکسیون محیط زیست مجلس عزم خود را برای پاسخگو کردن مدیران کشور در مورد محیط زیست جزم کرده است!!! لینک زیر را لطفا ببینید: http://darvish100.blogfa.com/post-1711.aspx
خدمت همه دوستان سلام عرض میکنم. مدتی است موضوع بیشه زارهای اطراف مارون درسایت مرجع بشیرنذیرووبلاگ خانم سعادتی به حق مطرح است.توجه به حفاظت ازمنابع حیاتی محیط زیست وظیفه ای است همه گانی ،اما قانون نهادی را هم رسمأمسئول آن نموده تاضمن انجام وظیفه راهنما ومشوق مردم درحفظ محیط زیست باشند.واماوظیفه اداره محیط زیست درقبال حفظ منابع طبیعی چیست.حتمأهمه دوستان قبول داریدکه شهرمانیاز به ساخت وساز داردوتولیدشن وماسه رکن اصلی مصالح ساختمانی است.موادلازم تولیدشن وماسه هم معمولادرحاشیه رودخانه ها است.پس احداث کارخانه سنگ شکن درحدرفع نیازشهروندان اجتناب ناپذیراست.لذا اداره محیط زیست درامضاءاستعلام سازمان صنایع برای احداث سنگ شکن همانگونه که برادرمان مهندس پیمان درپستهای قبلی توضیح دادندشرایطی دارد که فراهم شدن آن شرایط کارساده ای نیست .به طوریکه هنم اکنون متقاضیان زیادی سالهااست برای احداث سنگ شکن معطل مانده اند.واما چاره چیست؟کاری که مهندس ورزشی درایجادپارک خارستان انجام دادندمیتواندتادهانه سدمخزنی که چندین کیلومتر است ادامه پیداکندکه همشهریان برای تفریح آواره صحراهای خشک وکناره های رود خیرآباد بدون هیچ امکاناتی نشوند.جاهایی هم که شن برداشت میشود باتوجه به مرغوب بودن خاکهای آبرفتی کناررودخانه اگرحفاظت شودظرف یکی دوسال به حالت اولیه برمیگردد.آنوقت بقول آن دوستمان بلدرچین وخرگوشها هم جایی برای آرمیدن به دست مآورند.موضوعی که مدتها بودمرا رنج میدادودریکی از مطالبم هم به آن پرداختم ریختن زباله های شهردراطراف جاده بعدازپلیس راه وسوزاندن آنهااست که هنگام ورودوخروج ازشهرمان باآن بوی مشمئزکننده خاطره ای تلخ درذهن ها بجای میگذارد.واقعأجای تاسف است که چگونه مردم اینگونه به قبح این کارپی میبرندولی مسئولین که بیشتر هم ازاین مسیرتردد مینمایندمتوجه این موضوع مهم نمیشوند.
آقای بهمن پور عزیز ضمن تشکر از مشارکت شما در بحث سنگ شکن های حاشیه مارون . با اجازه شما نکاتی را بر این نظر مطرح می نمایم که در چستی مستقل ارائه مینمایم. ضمنا در مورد وضعیت دفع زباله در شهرمان نیز مطللبی داشتم از زبان سه نفر از همکارانم که عید امسال در مسیر مسافرت خود از بهبهان هم گذشته اند .به نظرم جالب باشد .ان شاالله در فرصت مقتضی این موضوع را نیز به بحث بنشینیم.
وسعت بیشه زارهای حا شیه مارون آنقدر نیست که نسبت به قطع حتی یک درخت بی تفاوت باشیم.