تاملی بر دیدگاه آقای بهمن پور راجع به سنگ شکن های حاشیه مارون
با تشکر از جناب بهمن پور که موضوع سنگ شکن ها و تخریب محیط زیست را از دیدگاهی دیگر مورد توجه قرار داده اند . در نظر ایشان که در ادامه ارائه خواهد شد نکاتی مورد توجه میباشد که من نیز از زاویه دید خود به آنها پرداخته ام و با توجه طولانی شدن مطلب بهتر دیدم در پستی جداگانه به آن پرداخته شود. آقای بهمن پور : " مدتی است موضوع بیشه زارهای اطراف مارون درسایت مرجع بشیرنذیرووبلاگ خانم سعادتی به حق مطرح است.توجه به حفاظت ازمنابع حیاتی محیط زیست وظیفه ای است همه گانی ،اما قانون نهادی را هم رسمأمسئول آن نموده تاضمن انجام وظیفه راهنما ومشوق مردم درحفظ محیط زیست باشند.واماوظیفه اداره محیط زیست درقبال حفظ منابع طبیعی چیست.حتمأهمه دوستان قبول داریدکه شهرمانیاز به ساخت وساز داردوتولیدشن وماسه رکن اصلی مصالح ساختمانی است.موادلازم تولیدشن وماسه هم معمولادرحاشیه رودخانه ها است.پس احداث کارخانه سنگ شکن درحدرفع نیازشهروندان اجتناب ناپذیراست.لذا اداره محیط زیست درامضاءاستعلام سازمان صنایع برای احداث سنگ شکن همانگونه که برادرمان مهندس پیمان درپستهای قبلی توضیح دادندشرایطی دارد که فراهم شدن آن شرایط کارساده ای نیست .به طوریکه هنم اکنون متقاضیان زیادی سالهااست برای احداث سنگ شکن معطل مانده اند.واما چاره چیست؟کاری که مهندس ورزشی درایجادپارک خارستان انجام دادندمیتواندتادهانه سدمخزنی که چندین کیلومتر است ادامه پیداکندکه همشهریان برای تفریح آواره صحراهای خشک وکناره های رود خیرآباد بدون هیچ امکاناتی نشوند.جاهایی هم که شن برداشت میشود باتوجه به مرغوب بودن خاکهای آبرفتی کناررودخانه اگرحفاظت شودظرف یکی دوسال به حالت اولیه برمیگردد.آنوقت بقول آن دوستمان بلدرچین وخرگوشها هم جایی برای آرمیدن به دست می آورند."
جناب بهمن پور با نگاه از زاویه ای دیگر موضوعبرداشت شن و ماسه از رودخانه ها و خصوصاتخریب بیشه های حاشیه مارون با این هدف ، را مورد توجه قرار داده اند .دیدگاه ایشان بیشتر از زاویه اقتصادی به این مساله معطوف شده است.از دیدگاه اقتصادی توسعه یعنی افزایش درآمد که این افزایش درآمد معانی دیگری چوناشتغالزاییو رفاه را نیز در خود نهفته دارد.مطمئنا هیچ کس با این نظریه که مبتنی بر افزایش درآمد میباشد مخالف نیست .
اما در کنار درآمد همواره فاکتوری دیگر نقشی مهم را بازی میکند که از آن به هزینه تعبیر میشود .
مطمئنا هر درآمدی با فزونی گرفتن بر هزینه معنی پیدا میکند .
میزان شن و ماسه مصرفی در بهبهان چه میزان است؟ میزان تولید شن و ماسه د رواحدهای مربوط چه قدر است؟ آیا تولید مازاد بر نیاز شن وماسه در بهبهان و صادرات آن به خارج از بهبهانیک ضرورت است؟ چند واحد تولیدی شن و ماسه در حاشیه رودخانه های مارون و خیر آبادوجود دارند؟ آیا در مکان یابی برای استقرار آنها فقط باید ملاحظات فنی را در نظر گرفت یا مسائل زیست محیطی هم در این بین دارای ضریب اهمیت میباشند؟ ....و سوالهایی از این قبیل
و بالاخرهآیا هزینه های زیست محیطی تخریب بیشه های حاشیه مارون ( با آن وسعتی که اتفاق افتاده است ) نسبت به درآمد های آن بیشتر نیست؟
پاسخ به این سوالها همه در صورتیقابل قبول است که مبتنی بر اعداد و ارقام باشد که متاسفانه اکنون ما هیچ منبعی برای این مهم در اختیار نداریم.
اما آنچه مسلم است هر گونه توسعه بدون ملاحظات زیست محیطی در تعاریف جدید توسعهجایی ندارد. امروز در کشورهای توسعه یافته ( بیان این مطالب در شرایط فعلی شهر بهبهان با آمار بالای بیکاری و .....چندان متناسب نیست) قوانین بسیار سخت گیرانه ای نسبت به ایجاد واحدهای تولیدی وجود دارد . احداث کارخانه های جدید سیمان در بیشتر کشورهای اروپایی ممنوع شده و واحد های پتروشیمی همه به خارج از منطقه یورو انتقال میابند .
در این شرایط و در حالی که شهر ما به لحاظ جغرافیایی در منطقه ای فقیر از نظر بافت گیاهی قرار گرفته است باید نسبت به مرگ حتی یک درخت حساس تر بود و احداث واحد های سنگ شکن را به مناطقی دیگر با طبیعتی خشن تر منتقل کرد( خوشبختانه از این بابت شهر ما هیچ گونه مشکلی ندارد) .
و در آخر اینکه اداره محیط زیست به تنهایی توان حفظ و حراست از محیط زیست را ندارد و سازمانهای غیر دولتی به عنوان بازوهای این سازمان موثر ترین نقش را میتوانند در این زمینه ایفا کنند .
با درود به شما پیمان عزیز و آقای بهمن پور بزرگوار من با نظرات آقای بهمن پور تا جایی که"شهرمانیاز به ساخت وساز دارد وتولید شن و ماسه رکن اصلی مصالح ساختمانی است.موادلازم تولید شن وماسه هم معمولا در حاشیه رودخانه ها است.پس احداث کارخانه سنگ شکن درحد رفع نیاز شهروندان اجتناب ناپذیراست" موافقم و اما همانگونه که شما در این مطلب گفته اید متاسفانه مرجعی که آمار و ارقام ارائه دهد در اختیار نمی باشد. آقای بهمن پور عزیز شما در کامنتتان در خصوص وظایف اداره محیط زیست گوشزد کرده اید که بسیار به جا بود،اما این نکته را نیز از یاد نبریم که این سازمان های مردم نهاد هستند که بازوهای کمکی این سازمان بعنوان گوش و چشم آن عمل می کنند و در واقع فرهنگ سازی که از طریق این تشکل ها صورت می گیرد کمک کننده در حفاظت از محیط زیست است و این اداره به تنهایی قادر به حفظ و حراست از منابع زیستی نیست وسازمان ها و ادارتی همچون شهرداری و امنابع طبیعی و فرمانداری و... نیز در حفاظت از منابع سهیم اند و این در حالیست که بهبهان ما فاقد چنین تشکل های مردم نهادیست... از طرفی دامنه و وسعت تخریب ها به اندازه ایست که مدت زمان طولانی را برای بازگشت به حالت طبیعی منطقه لازم می دانم،گرچه با توجه به خشک کردن و یا خشک شدن قسمتی از بستر رودخانه که خاکبرداری صورت گرفته و عملا تبدیل بیشه زارهای مارون به بیابان های بی آب و علف به زنده شدن طبیعت این منطقه چندان خوشبین نیستم،چرا که شرکت سنگ شن مذکور کماکان مشغول به فعالیت در منطقه است و از طرف دیگر تلاش و همتی که به بازسازی منطقه بپردازد با توجه به مواردی که در بالا اشاره شد هنوز نمی بینیم... خواندن مطلب زیر را نیز به دوستان توصیه می کنم: http://www.asriran.com/fa/news/110093
باسلام وعرض ادب خدمت برادران دلسوزم جناب مهندس پیمان ومهندس آصفی عزیز. ازاینکه کامنت بنده رادرمتن قرارداده اید متشکرم .وچنانچه ملاحظه میفرماییدنظربنده ضرورت ساخت وسازواستفاده درحدنیاز است .پس منظوربنده اقتصادی صرف نیست.ماکه نمی توانیم به جوانان بگوییم خانه نداشته باشیدوازدواج هم نکنید که بیشه خراب میشود.متاسفانه ماهمیشه دنبال آسان ترین راه هستیم .اگربه دقت ازموادتپه های منطقه آزمایش به عمل بیاوریم چه بسا معدن بهتری به دست بیاوریم که نیاز به تخریب محیط زیست هم نداشته باشیم .درآن صورت علاوه برتامین شن وماسه بهبهان وشهرهای اطراف باتوجه به نزیکی به بنادر میتوانیم به کشورهای حاشیه خلیج فارس هم صادرنماییم.تادررونق اقتصادی شهرمان نیز نقشی داشته باشیم.دررابطه باجلوگیری از قطع درختان بنده نیز با شما موافقم. امامعتقدم نوسازی هم تعطیل بردارنست .پس بایدبه فکرچاره بود.درموردتشکیل سازمانتهی غیردولتی هم بنده معتقدم ماواقعا ازقافله عقبیم.حتما فراموش نفرموده اید که بنده برای توسعه وفرهنگسازی استفاده ازوب نویسی چندسال پیش پیشنهادتشکیل انجمنوب نویسان رامطرح نمودم.درکشورهای پیشرفته هیچ گروه ویاجمعیتی نیست که جهت معرفی ودفاع ازحق وحقوق خود انجمنی نداشته باشد.وقتی درکتابی تنوع وتعدادانجمنهای فرانسه رامرور میکردم به عنوان انجمن دفاع ازپاپیون برخوردم. این انجمن ازمزایای استفاده ازپاپیون دفاع میکرد.درصورتیکه ماهنوزبرای حیاتی ترین موضوعات زندگی خودانجمن یاتشکیلاتی نداریم.
بیایم برای همه مسئولانی که خوب کار می کنند. از دل و جون برای همه مردم شهرشان کار می کنند و شایسته مسئولیتشان هستند را از سر کارشان برکنار کینم . برای آنها حرف در بیاوریم آنها را اسیر حاشیه ها کنیم . تا از این حاشیه ها خسته شود استعفا دهد یا از کار برکنارش کنند .. بیایم برای کسانی تبلیغ کنیم که می خواهیم سر کار بیاوریم . گرچه با پارتی بازی و رشوه گیری مشکلی نداشته باشند . گرچه شایسته مسئولیتشان نباشند . گرچه از دل و جون برای همه مردم شهرش کار نکند ... بعضی از مسئولان که خوب برای مردم کار می کنند . از دل و جون برای مردم شهرشان کار می کنند تازه کم کاری ما پیدا می شود و تازه آنها در دل مردم جای می گیرند و ما هم نیم دانیم چه کنیم ؟! بیایم همه مسئولان مثل خود ما باشند کم کار باشند برای همه مردم از دل و جون کار نکنند و با رشوه گیری و پارتی بازی مشکلی نداشته باشند . کسانی که به دنبال مقام و ثروت هستند .. کاری به کسی و پیشرفت شهر نداشته باشند . پس بیاییم هر چه زودتر به هر دلیلی است برای مسئولانی که خوب کار می کنند از دل و جون برای همه مردم شهرشان کار می کنند و باعث پیشرفت شهرشان می شوند حرف در بیاوریم تبلیغ منفی کنیم و آنها را اسیر حاشیه ها سازیم و اینگونه آنها را خسته کنیم و کاری کنیم استعفا دهند یا از کار برکنارش کنند . بیایم در عوض برای کسانی تبلیغ کنیم که خودمان می خواهیم سر کار بیاوریم گرچه با رشوه گیری و پارتی بازی مشکلی نداشته باشند و کم کار باشند و به فکر همه مردم و پیشرفت شهرشان نباشند و فقط به دنبال منفعت خود و اطرافیان خود هستند و به دنبال مقام و ثروت هستند ... بیایم مسئولان شایسته را اسیر حاشیه ها کنیم تا خسته شوند استعفا دهند یا راضی به برکنار شود ... .
بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم امروز هیچ حوصله ی نوشتن ندارم و حضور ذهن هم هیچ .اما .... این چند سطر را تحمل کنید لطفاً 1. گذشت آن سال هایی که محیط زیست را مقوله ای لوکس می پنداشتند. امروز حتی اهل اوگاندا و زیمبابوه هم به خوبی دریافته اند که « تخریب محیط زیست به هر دلیل ظاهرا موجهی ، تف سربالایی است بر سر خودمان» ! 2. گذشت آن سال هایی که جامعه ی محیط زیستیان را سد توسعه می دانستند. امروز فقط سوداگران کلان اقتصادی مثل مافیای سدسازی -که از قضا در کشور ما فعال ترین هستند- ، این ادعا را دارند وگرنه کیست که نداند منظور حامیان محیط زیست از جلوگیری از تخریب ها ، جلوگیری از توسعه نیست بلکه اجرای توسعه به شکل پایدار آن است. در رشد اقتصادی به شکل و شمایل فعلی، "شخص برداشت کننده از منابع"، سود هنگفت می برد و هزینه هنگفت به "عموم مردم" وارد می کند اما توسعه پایدار به دنبال آن است که " شخص برداشت کننده از منابع" ، سود معقول و متناسب ببرد و حداقل هزینه به "عموم مردم" وارد شود. کدام عادلانه تر و منطقی تر است؟! بنابراین حامیان محیط زیست که سخن از توسعه پایدار می گویند، بنوعی خواستار عدالت اجتماعی اند و سوداگران اقتصادی که چوب لای چرخ آگاه سازی می گذارند از آنست که نفع شخصی شان به خطر می افتد .نه اینکه نگران رشد و توسعه ی جامعه خویش باشند ! 3. اینکه ظریفان از کوچ کبک و بلدرچین و کرم و لک لک و خرگوش و... از دیارمان دل نگرانند، نه بخاطر طبع ظریف و دل کوکشان است و نه اینکه دغدغه غم نان همسایه ی گرسنه را ندارند... بلکه دریافته اند که حیات در روی کره ی زمین بصورت زنجیری است که مفقود شدن حلقه هایی-هرچند خرد و کوچک- از آن، یکپارچگی اش و کلا ماهیت آن را دگرگون می کند و ... من انسان چگونه انتظار دارم بر یک مجموعه بهم ریخته و دگرگون شده بتوانم همچنان به زیستنم ادامه دهم؟ به قول سهراب: و نخواهیم مگس از سر انگشت طبیعت بپرد و نخواهیم پلنگ از در خلقت برود بیرون وبدانیم اگر کرم نبود، زندگی چیزی کم داشت واگر خنج نبود، لطمه می خورد به قانون درخت 4. سیل و طوفان و خشکسالی و زلزله و بلایای طبیعی دیگری که اخیرا خودنماییش بیشتر شده ، به همین تخریب های فزاینده و بی بصیرت ربط دارد نه به چند تارموی زنان بلاد کفر! 5. قصه ی سلیمان نبی و مور را شنیده اید؟!
